Hindistan cevizi suyu ve paçuliyle açıldı. Beşinci dakikada şekersiz siyah çay kokusu geldi. Kirli kokan, kömür kokan, toz kokan reçineler. Çiğnenmiş pembe sakız. Yirminci dakikada açılış notaları tamamlanırken burun yakan paçuliden başka da bir şey kalmadı gibi…



Orta notalara gelindiğinde tatlı ahşaplar bizi karşıladı. Meşe fıçısı ve Gaiac
ahşabı havasıyla Imaginary Authors markasının Memoirs of a Trespasser’ını; yanık çıra ve köknar aromalarıyla da aynı markanın Cape Heartache’isimli parfümünü anımsadım. Vanilya yaprağı. Nedense birinci saatten sonra Bond No. 9 – New York Amber’i andıran kokular almıştım. Ondaki gül efektlerini andıran hali vardı. Üst notalarında aradığımı bulamadığım parfümün orta notalarının sıradanlıktan uzak ve karmakarışık olduğunu görebiliyorum. 

Sonlara gelindiğinde New York Amber’e daha fazla benzemese bile ondan daha güzel. Ayrıca Costume National daha eski olduğu için taklit biri varsa o da New York Amber olacaktır. Tatlı, siyah ve naneli çay gibi kokuyor. Yumuşak bir tütsü burnumu gıdıklıyor. Ballı çikolatayı andıran tatlı kokular. Parfüm öyle güzel bitiyor ki bitmemesini istiyorsunuz.  

Pozitif:
1) Çok kaliteli materyaller kullanılmış ve nota değişimleri müthiş.
2) Dışarıya çıktığınız an o üstünüzdeyse kalite eğrisi yukarılarda demektir.

Negatif:
1) Açılışı biraz sert ve kuru, tek eksiği de bu.

Notalar:
Üst: Greyfurt, Kakule, Bergamot. (ck: hindistan cevizi, paçuli, reçineler)
Kalp: Tarçın, Kekik, Karanfil. (ck: ahşap, köknar, çıra, vanilya, gül)
Baz: Sandal ağacı, Paçuli, Laden. (ck: siyah çay, nane, bal, çikolata)
Tip: Oryantal, Baharatlı, Tatlı, Odunsu, Dumansı.
Cinsi: Maskülen
Üretim: Yeni Formül
Çıkış Yılı: 2009

Koku rengi: Lacivert
Referans: Tatlı Paçuli
Konsantrasyon: Eau de Parfum
Parfümör: Dominique Ropion
Doktrin: “İnsanlar aşağılanamaz. Aşağılanma içimizdedir. Sahte ilahlar karşısında biz ancak kendi kendimizi aşağılayabiliriz.” – Simone Weil