21406130784_cd8253c46f_o
Bu uyarlamada gerçek olaylardan esinlenilmiştir.
Bazı sahne, karakter, isim, iş, vaka, yer ve olaylar
dramatik gerekçeler sebebiyle hikayeleştirilmiştir.

Madde 10
Temmuz 1983
3. Yaş

Genelde “kendimi bildim bileli” diye başlayan kalıplaşmış cümleleri bir kenara bırakırsak, ilk kendimi bildiğim an üç yaşında olduğum zamanlardı. Annemin anlattıklarına göre şehrin köhne mahallelerinden birinde alt zemini çatırdayan çürümüş tahtalardan yapılmış bir evin kiracısıydık.

Varoş semtin, varoş sokak çocuklarıyla dolu mahallesinde yaşayıp gidiyorduk… Bir gün mahalleden üç çocuk koşarak yanıma geldiler. Büyük olanı 7 yaşlarındaydı. Bir elini arkasında gizlerken, kirli beyaz tişört, kötü kesilmiş saçlar, koca bir kafa ve kir kokan hinlik akan bir surat bana doğru koşuyordu. Bir yandan konuşurken bir yandan da muzip muzip gülerek,
“Sağlık Ocağı’nda hastalara iğneyi nasıl yapıyorlar, öğrenmek ister misin?” dedi.
Hayır anlamında başımı iki yanıma salladım. Diğer iki arkadaşı kollarımdan tutarken gözlerimi kapatıp çaresizce beklemeye başladım. O an gerçekten sol elimde yüzlerce iğnenin yakıcı ve delici etkisini duyumsadım. Acıdan olduğum yerde haykırırken gözlerimden istem dışı yaşlar boşandığını hissettim. Birden gözlerimi açtım ve sol elime baktım. Elimin üstünde kül izleri vardı. Çocuk elindeki yanık sigara izmaritini, sol elimin işaret parmağı ve baş parmağı arasına basarak deriyi yakmıştı.

Feryada koşan annem elimi musluğun altına tutarken delikanlılardan hiçbirisi ortalıkta yoktu. İşte biz, bu denli acımasız bir semtte, böylesine sosyopat çocuklar arasında büyümeye maruz kaldık…
30092687101_67d0b3d8a8_b
Doktrin: “Cesur olmak, gidip bela aramak demek değildir.” – Aslan Kral