İlk sıkıldığında füjer olduğu lamba gibi belli. Sardunyayla karışık koyu yeşil limon kabukları. Eski koku; yıllar öncesinden gelen… Eski peynir gibi, yıkanmamış ayak gibi kokan yanları tuhaf. Erkeksiliğin bu kadarı da fazla.



Orta notalara gelindiğinde küflü paçuli. Derisi kirli kokan hayvansı misk. Tarhun. Kişniş.

Sonlara gelindiğinde klasik bitmediğini görüyorum. Füjerlerin paçuliyle eski kokması
sağlanırken Azzaro böyle bitmiyor. Kuru otlar deri ve meşe yosunu kokuları.

Çok erkeksi, sert ve ters; itici koku. Gene de beğenilebilir. Bu partnerinize bağlı. Zamanımızdan uzak bir koku. Caron’da eski kokuyor ama, ortalarındaki tatlılık ve baharat karışımını arıyor insan…

Benzerlikler üzerine;
Caron – Yatagan: Açılışındaki keskin ağır ayak kokusu benziyor.

Pozitif:
1) Koku çirkin olsa da, sert elementleri uyum içinde harmanlamış.

Negatif:
1) 97 yaşında, huzurevi lokalinde, yerel bir gazetenin pazar bulmacası ekine göz atmıyorsanız bu parfümü kullanmayın.

Notalar:
Üst: Anason, Fesleğen, Bergamot, İris, Kimyon, Lavanta, Adaçayı, Limon. (ck: sardunya, limon)
Kalp: Kakule, Paçuli, Sandal ağacı, Vetiver, Ardıç meyvesi, Sedir. (ck: deri, misk, tarhun, kişniş, paçuli)
Baz: Amber, Meşe yosunu, Deri, Misk, Tonka fasulyesi. (ck: kuru otlar, meşe yosunu)
Tip: Yeşil, Füjer, Hayvansal, Odunsu, Dumansı.
Cinsi: Maskülen
Üretim: Yeni Formül
Çıkış Yılı: 1978

Koku rengi: Yeşil
Referans: Küflü Limon
Konsantrasyon: Eau de Toilette
Parfümör: Gérard Anthony&Martin Heiddenreich&Richard Wirtz
Doktrin: “Bizim başkası için ne olduğumuzun yeri yabancıların bilincidir. Bu ise bizim için kesinlikle doğrudan doğruya değil ancak dolaylı olarak yani ötekilerin bize karşı davranışını belirlediği ölçüde var olan bir şeydir.” – Arthur Schopenhauer