Ekmek kokusuyla mı açıldı, bana mı öyle geldi? İlk on saniyesi Serge Lutens – Jeux de Peau’ya böylesi benzeyen koku görmedim. Kabartma tozu yemiş, mayalı yağlı hamur. Yakınlara girince acı çiçekler geliyor. Dipte kırmızı biber ve sedir ağacı. Ylang ylang kokusu. Portakal çiçeği yumuşaklığı. Kayısı eziği. Mangoyu andıran tropik meyve havası. Yasemin ve menekşe.

Orta notalara gelindiğinde parfüm kuru paçulinin etkisine giriyor. Yağlı ekmek etkisi de devam ediyor. Her iki parfümden üçünün adı da “noir” herhalde. Nedir bu “noir” sevdası? Fransızca’da “siyah” anlamına gelen bu kelimenin konduğu parfümlerin yarısı bana “siyah”ı çağrıştırsa bu konuyu açmamış olacaktım.

Sonlara gelindiğinde yumuşak, nemli bir yeşil çay beni karşıladı. Tuhaf bir koku. Kalite olarak beklentimin altında farklılık olarak beklentimin üstünde bir koku. Sıra dışı…

Pozitif:
1) Serge Lutens – Jeux de Peau gibi bir parfüme servet ödemeden aynı kokuyu koklayabilirsiniz.
2) En azından değişik bir deney. Marjinal olmak cesaret ister.
3) Kalıcılık ve agresyon yüksek.

Negatif:
1) Parfümün pek “feminen” olduğu söylenemez.
2) Hem kokusu kötü hem kaliteli parfümden beklenen değerleri barındırmıyor.

 Notalar:
Üst: Aldehitler, Greyfurt, Kiraz, Portakal çiçeği (ck: kırmızı biber, sedir, portakal çiçeği, kayısı)
Kalp: Hindistan Cevizi, Amber(ck: ekmek)
Baz: Gardenya, Sümbülteber(ck: yeşil çay)
Tip: Çiçeksi, Meyveli, Gurme, Oryantal, Baharatlı, Tatlı. 
Cinsi: Feminen
Üretim: Yeni Formül
Çıkış Yılı: 2004

Koku rengi: Ekmek
Referans: Yağlı Ekmek
Konsantrasyon: Eau de Toilette

Parfümör: Antoine Lie

Doktrin: “Uçurtmalar, rüzgarla değil, rüzgara karşı havalanır. Tümüyle sakin biri kendine hiçbir yol açamamıştır.” – John Neal