Paramız Yok Tatlım, Ama Hiç Olmazsa Yağmurumuz Var çok kötü karnım ağrıyordu altında yürüdüğümüz ağaçlar bile ağaca değil de ağaçtan başka her şeye benziyordu defterimin dürüldüğü, acılarla dolu bir ev….

“Asya’da Hindistan cevizinin içine, maymunun sadece elinin açıkken sığacağı bir delik açılır ve tatlı yiyecek konur. Yiyeceği alan hayvan yumruk olan elini çıkarmaya uğraşır durur. Yumruk olan ele delik dar…

İlk gördüklerini bile eskiden tanıyorlarmış gibidirler, aralarında kandan bir akrabalık vardır; acının ve korkunun birleştirdiği müşterek bir manevi aileye mensup olduklarını hissederler. Dışarıya ısınmış bir ilaç ve bozuk kan kokusu…

Hepimizde günümüz devlet adamlarını abartma eğilimi vardır. Bu insanlar dev gibi görünürler; oysa birkaç yüzyıl önce kendi çağlarında yaşayanlar için önemli olan devlet adamları artık neredeyse unutulmuştur. Bu kitabın düzeltilmiş…

Çocuklar, yetişkinlerin dünyasında kendilerini güçsüz hissederler ve çektikleri acıyı isteklerini yaptırmak için araç olarak kullanırlar. Herkese eşit davranırsanız, yeteneksizi yükseltip, üstün zekalıyı bastırmanız gerekir. Masum görünen insanlar en az masum…

Vedat Milor’un da en sevdiği kitaplardan olan bu kıymetli eseri zaten iki kez okumuştum. Kafama takılan ve bazı kelimelerini muğlak hatırladığım iki şık sahne vardı. Sırf bunun için 3. defa…