İlahi çocuk!… Yeşil kıyılmış çimen ve tatlı çiçeklerle açıldı. Gri külü andıran kireçsi reçineler. 5. dakikada frezya çiçeği ortaya çıkıyor. Yoğun acı-mor sümbülteber.


Orta notalara gelindiğinde çikolata yağı kokusuyla tatlılaştı. Tonka fasulyesi ve beyaz bal kullanılmış. Tatlı bir deri kokusuna dönüştü parfüm.

Sonlara gelindiğinde naneli mavi amber ve beyaz misk. Genelde tatlı ekseninde gidiyor. Hem çiçeksi hem değil, hem kadınsı hem değil. Unisex olarak yaratılmış olmalı. Ama hem tam bir profile oturmamış hem de benzerleri olan bir koku. Etat Libre d’Orange’ların genel sorunu bu zaten…

Benzerlikler üzerine;
Brut – Original: Açılışlarındaki yeşil berber kokusunda birlikteler.

Pozitif:
1) Üç notada farklı parfüm yaşarsınız.

Negatif:
1) Farklı tatlar yaşatır; ama öyle uyumsuz yapar ki bunu, kafanız karışır.

Notalar:
Üst: Turunç, Hatmi çiçeği. (ck: frezya, sümbülteber)
Kalp: Gül, Moka kahve, Deri. (ck: çikolata, tonka fasulyesi, beyaz bal, deri)
Baz: Amber, Misk, Tütün çiçeği. (ck: mavi amber, misk)
Tip: Yeşil, Hayvansal, Gurme, Çiçeksi, Pudralı, Tatlı.
Cinsi: Unisex
Üretim: Yeni Formül
Çıkış Yılı: 2006

Koku rengi: Kahverengi
Referans: Naneli Çikolata
Konsantrasyon: Eau de Parfum
Parfümör: Antoine Lie
Doktrin: “Birkaç yıl önce Times’da verilen bir haberi doğrusu içim ferahlayarak okumuştum. Kapısının önünde tasmaya vurulmuş, iri yarı bir köpek besleyen bir İngiliz lordu’nun bir gün bahçede yürürken köpeğine bakmak aklına gelmiş, yanına gidip hayvanın başını okşamış. Bunun üzerine köpek bir atılışta lordun kolunu parçalamış: Hayvan gayet haklıydı, sanki bununla şunu söyler gibiydi: Sen benim efendim değilsin, benim şu kısa hayatımı cehenneme çeviren şeytanımsın. Dileyelim, köpekleri zincire vuran bütün insanların akıbeti olsun bu.” – Arthur Schopenhauer